(Ten post powstał w ramach czarnego humoru i jest swoistą parodią bzdurnych, i wręcz szkodliwych postulatów naprzeciw fikcyjnej ideologii LGBT) Badania (niewiadomo jakie) dowodzą, że coraz bardziej rozpowszechniona ideologia BAKB demoralizuje młodzież w coraz większym stopniu. Ideolodzy wykorzystują zaawansowane ścieżki manipulacji, by zmusić podstępnie nieletnich do całkowitej dezintegracji wartości, jakie od dawna funkcjonują w społeczeństwie.…

Ten wpis miał być kontynuacją dwóch poprzednich o „Sprawach trans-miastowych”. I szczerze mówiąc byłby, gdyby nie jedna rzecz, która bardzo mocno mnie urzekła. Wyglądając zza szpitalnego okna widzę praktycznie samo centrum Warszawy. Nie powiem – okolica od razu wpadła mi w oko. W okolicy zachowało się dużo przedwojennej zabudowy, która moim zdaniem ma w sobie…

Burzliwy dzień. Na pewno jeśli chodzi o względy emocjonalne. Mój stan psychiczny raz się wznosił lub przynajmniej względnie stabilizował, by po chwili opaść ostro w dół. W tym wszystkim nie było miejsca na motywację. W ten sposób ten wpis jest już trzecią próbą napisania czegokolwiek na blogu… …No i stało się, zasnęłam. Także pisze już…

Poniedziałek. Dzień jak co dzień; słońce nie wiadomo nawet o której wzeszło, bo niebo spowiły ciężkie, szare chmury, z których sączy się deszcz tak, jakby chciał ale nie mógł. Wystarczy? Ten post dotyka nie tylko moich osobistych doświadczeń emocjonalnych, ale też tego jak odbieram koncept, który mógłby wyjątkowy, ale stał się głównie medialną atrakcją. Bo…

📝 Nie będę ukrywać, że piszę w ważnym dla mnie temacie. Jako osoba „samozwańczo” ale dogłębnie interesującą się zarówno tematami w zakresie architektury jak i psychologii nie widzę tej linii granicznej – widzę jak psychologia wpływa na architekturę – co na pozór bardziej zrozumiałe – ale dostrzegam też wpływy w drugą stronę. I to nie…

Cześć, prawdę mówiąc miałam napisać tu coś już jakiś czas temu. Szczerze mówiąc – czas upłynął szybko a ja nic nie wstawiłam. Teraz czuję, że powinnam dać coś od siebie… Maj Pamiętam ten dzień bardzo dobrze. Czułam się wyjątkowo paskudnie. Chwilę wcześniej wciskałam zapłakaną twarz w poduszkę na szpitalnym łóżku co chwilę wycierając łzy rękawkiem…